Spelend(er)wijs. . - Een psychotherapeutische praktijk voor kinderen en jongeren.
 
ZELFBEELD
 
 
 
 
 
We kijken naar onszelf op een bepaalde manier. Wie ben ik ? Wat vind ik van mezelf? Ben ik oké?
Het gebeurt zelden dat iemand tevreden is met zichzelf. Of men vindt zichzelf lelijk ,dom ,te oud,
te groot ,te klein. We zijn meestal nogal kritisch over dat wat we zien. Wie geeft zichzelf een 10!
Bijna niemand toch?
 
 
 
Hoe komt dat ?
 
Dat kritische deel in ons ,waarmee we onszelf beoordelen, wordt al jong gevormd. Dat begint al zodra we een baby zijn. "Wat een schatje", "wat een lieverd" Dat is nog positief. Vanaf onze geboorte tot nu ,krijgen we voortdurend "feedback"over onszelf. Onze ouders ,broertjes en zusjes ,de juffen en meesters op school ,de buren ,de vriendjes en vriendinnetjes ,laten ons voortdurend merken wát ze van ons vinden ,hóe ze over ons denken. Zeggen ze het niet hardop ,dan geven ze het aan met hun lichaamstaal. Een afkeurende blik als je iets niet goed hebt gedaan.
De bekende rode strepen door je sommen. In de interactie met anderen leer je naar jezelf te kijken . Je gaat naar jezelf kijken door de ogen van anderen. Dat pakt lang niet altijd in je voordeel uit. Zo ontstaat je zogenaamde "interne criticus".
We leren hierdoor rekening houden met de ander. Daar is niks mis mee. Té veel rekening houden met een ander is echter niet goed. We hoeven ons niet aan te passen alleen om het de ander naar de zin te maken. Om de ander te"pleasen".  We hoeven daarbij niet over onze grenzen te gaan.
We hoeven niet alles te accepteren. Het is wel héél belangrijk dat we onszelf accepteren. Ieder mens heeft het recht om te zijn wie hij is.
Ook al is dat in de ogen van een ander niet voldoende , niets mee te maken. Niemand is volmaakt!
 
 
Gevoelige kinderen
 
Gevoelige kinderen hebben een strenge interne criticus. Die let voortdurend op of ze zich wel gedragen zoals ze denken dat de anderen dat van hen verwachten.  Zij willen het graag góed doen. Zij vinden het belangrijk dat de ander tevreden over hen is.  Ze willen het de ander naar de zin maken.  De ander moet vooral niet boos worden ,daar worden ze verdrietig van. Ze voelen zich dan afgewezen en niét goéd genoég.
Ze ontwikkelen een negatief zelfbeeld en het ondermijnt hun zelfvertrouwen. Deze kinderen leggen de lat erg hoog voor zichzelf. Helaas kunnen ze nooit aan hun eigen strenge eisen voldoen. Hierdoor worden ze soms faalangstig. Ze trekken zich terug in zichzelf, dat is veiliger. Beter iets niet doen dan iets fout doen! Heeft de juf een chagerijnige dag dan denkt dit kind meteen "oh jee wat heb ik nu verkeerd gedaan" Deze kinderen houden van rust en harmonie. Ze hebben het niet gemakkelijk en het naar school gaan kan heel vermoeiend zijn.
 
Werken aan een positief zelfbeeld. Jezelf leren kennen en accepteren.
Je eigen interne criticus leren herkennen. Dit zijn dingen die steeds terugkomen in de therapie.
Met kinderen is dit vooralSpelend(er) wijs.!   Al spelend worden we wijzer. Worden we wijzer over wie we werkelijk mógen zijn !!
 
 
 
 
 
 
 
  
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Website
mogelijk gemaakt
door Vistaprint